Ο Φασισμός απειλεί την ειρήνη. Τα σύννεφα του πολέμου σκεπάζουν τον
ουρανό της Ευρώπης. Ο Χίτλερ εξοπλίζεται πυρετωδώς και δημιουργεί μια φοβερή
πολεμική μηχανή και το Σεπτέμβριο του 1939 επιτίθεται. Αρχίζει ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος. Ο
αιματηρότερος πόλεμος που γνώρισε η ανθρωπότητα. Οι λαοί παρακολουθούν με
κομμένη την ανάσα! Ο γερμανικός στρατός προελαύνει. Η μία μετά την άλλη οι
χώρες της Ευρώπης πέφτουν στα χέρια του Χίτλερ.
Ξημερώματα 28 Οκτωβρίου 1940. Οι σειρήνες του
πολέμου ουρλιάζουν δαιμονισμένα. Οι καμπάνες ηχούν. Πόλεμος! Η Ιταλία κήρυξε
τον πόλεμο στην Ελλάδα.
-Οι ιταλοί δεν περίμεναν
αντίσταση .
Μόλις αντίκρυ τους έσκασαν οι
πρώτοι πυροβολισμοί από τις ραχούλες, στάθηκαν ξαφνιασμένοι. Ταμπουρωνένοι οι
λιγοστοί Έλληνες, άντρες των ελληνικών φυλακίων στα υψώματα έριχναν στον εχθρό
συνέχεια και με πείσμα. Η αριθμητική και υλική υπεροχή του εχθρού, μπορούσε
άνετα να εντυπωσιάζει. Πίστευαν πως αυτή τους η δύναμη, θα σκόρπιζε σαν τα
φύλλα του φθινοπώρου τους Έλληνες φαντάρους.
ΕΔΩ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ... Σύσσωμη η ελληνική φυλή έδινε το παρόν
στην ιστορία. Άντρες, γυναίκες και
παιδιά αμύνονταν με το δικό τους τρόπο. Η
ηπειρώτισσα φοράει μαύρο μαντίλι χωρίς να κλαίει κάποιον ...... Στα κορφοβούνια
ανηφορίζει κουβαλώντας εκτός από πολεμοφόδια το χρέος της τιμής. Μάννα
,γυναίκα, αδερφή, θυγατέρα, παραστάθηκε σ΄όλο τον αγώνα τον άνδρα, τον
πολεμιστή, αφοσιωμένη, αλύγιστη, αποφασισμένη, ολόρθη.
Βήμα το βήμα,
με αίμα, τα ελληνικά τμήματα είχαν αρχίσει να απωθούν τον εχθρό, να
ξαναπαίρνουν τα χώματα που είχε πατήσει εκείνος, τις πρώτες μέρες του αιφνιδιασμού,
τις ώρες της παραζάλης.
Κορυτσά, κλεισούρα, Πρεμετή, Κακαβιά, Αργυρόκαστρο, Τεπελένη, Πόγραντες,
Άγιοι Σαράντα.... Ο Έλληνας φαντάρος σηκώνει την Ελληνική Σημαία
απωθώντας τον εχθρό.
Νικημένος και
ντροπιασμένος ο Μουσολίνι ζητάει τη βοήθεια του συμμάχου του, Χίτλερ. Ο φοβερός
γερμανικός στρατός επιτίθεται από τα βόρεια σύνορα της πατρίδας μας. Ο
Ελληνικός στρατός αντιστέκεται και πάλι γενναία, αλλά αποκαμωμένος και
αποδυναμωμένος από τον πόλεμο κατά των Ιταλών αναγκάζεται να υποχωρήσει.
Το μέτωπο
καταρρέει..... Η Ελλάδα στη σκλαβιά...... Αρχίζει η μαύρη περίοδος της Κατοχής.
Τέσσερα
μαύρα χρόνια σκλαβιάς και μαρτυρίου για το λαό μας.
Χιλιάδες πεθαίνουν από την πείνα
και τη δυστυχία. Χιλιάδες νεκροί από τα εκτελεστικά αποσπάσματα των Γερμανών
και των Ιταλών. Όλοι θυσία στο βωμό της λευτεριάς! Πείνα και εξαθλίωση μάστιζε το λαό . Τα
τρόφιμα ήταν ελάχιστα, αφού τα περισσότερα τα έπαιρναν οι κατακτητές .
Η κατάσταση στις πόλεις και κυρίως στην Αθήνα ήταν απελπιστική ! Ο λαός όμως δε σκύβει το κεφάλι . Άντρες και
γυναίκες και παιδιά αντιστέκονται . Αντίσταση κάνανε και τα μικρά παιδιά! Και ξημέρωσε η μέρα της λευτεριάς! Ένα
παράθυρο ανοίγει ξαφνικά, δυο κορίτσια σκαρφαλώνουν πάνω στο περβάζι, βαστούν
μια σημαία, θέλουν να την κρεμάσου, χαρούμενα την κυματίζουν και
φωνάζουν:
«Ελευθερία! Ελευθερία!»
