Τα βιβλία είναι δρόμος...

Τα βιβλία είναι δρόμος. 

Τα βιβλία πίσω μας είναι εκείνα που μας έφεραν εδώ που είμαστε, που μας ταξίδεψαν, μας παρηγόρησαν, μας μάγεψαν. Είναι εκείνα  που μαζί τους ονειρευτήκαμε, δραπετεύσαμε, ζωγραφίσαμε, φωτίσαμε τις σκοτεινές στιγμές μας, Είναι εκείνα που πέταξαν σαν τα πουλιά και χάθηκαν και τ' άλλα που διάλεξαν μια γωνίτσα στην ψυχή μας κι από κει μας συντροφεύουν πια.

Τα βιβλία μπροστά μας είναι εκείνα που μας περιμένουν να τα επιλέξουμε, να τα αγαπήσουμε, να ζήσουμε στον κόσμο τους για λίγο...τόσο μόνο όσο κρατήσει η ανάγνωσή τους. 

Και βέβαια ελπίζουμε ... πως το καλύτερο βιβλίο της ζωής μας δεν το 'χουμε διαβάσει ακόμη! 

Η Νεράιδα της Βιβλιοθήκης του σχολείου μας και το επιτελείο της (βιβλιοθηκάριοι, εθελοντές, περαστικοί, βιβλιοφάγοι)  σας εύχονται χρόνια πολλά, γεμάτα βιβλία!!!!!

Και μια μεγάλη έκπληξη:

από την καινούρια χρονιά θα είμαστε κοντά στους μεγάλους μας φίλους με "βιβλία γα μεγάλους, για γονείς και για δασκάλους"! Ήδη γεμίσαμε με δωρεές τρία ράφια και ετοιμαζόμαστε για περισσότερα...

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014: Το σχολείο μας λέει ΟΧΙ στη ΒΙΑ και τον Εκφοβισμό!!!

Το πιο γλυκό γλυκό!!!! Από το Α1 και Α2

Ναι στη φιλία όχι στη Βία (Β2 κια Δ1)

Την Παρασκευή 19/12/2014, την αφιερώσαμε ως μέρα ενάντια στη βία και τον Σχολικό Εκφοβισμό.

Το σχολείο της χαράς:Β2 και Δ1

πανό εργαστήρι Εικαστικών

 'Ολες οι τάξεις με ποικίλλες δραστηριότητες αναφέρθηκαν στο φαινόμενο κι ευαισθητοποίησαν τους μαθητές. Προβολές ταινιών, βίντεο, εικαστικές δημιουργίες, κατάλληλα βιβλία, θεατρικό παιχνίδι, χρησιμοποιήθηκαν ώστε να αναδείξουμε το φαινόμενο, να το οριοθετήσουμε και να δεεσμεευτούμε όλοι μας , ότι δεν θα επιτρέψουμε να έχει θέση στο σχολείο μας.

Επειδή όλες οι έρευνες έχουν δείξει ότι η βία , είναι φαινόμενο συστημικό, καλέσαμε τους Γονείς (συμμετείχαν πάνω από 150 άτομα) και τους μίλησε η Κοινωνική Λειτουργός του ΚΕΣΑΝ κα ΤΣΑΦΗ, την οποία ευχαριστούμε ιδιαίτερα.

 Η μέρα έκλεισε με μια μεεγάλη ουσιαστικά γιορτή, όπου Γονείς , Εκπαιδευτικοί, Μαθητές, με διάφορα δρώενα  εικαστικά και ψυχοκινητικά, δεσμευτήκαμε για την παρακολούθηση του φαινομένου και την άμεση ανταπόκρισή μας, ώστε να περιοριστεί και να εκλείψει.

πανό εργαστήρι Εικαστικών

πανό εργαστήρι Εικαστικών

Η κα Τσαφή από το ΚΕΣΑΝ

πολύ μεγάλη συμμετοχή γονέων

Όλοι σε ένα κύκλο μη βίας

τα εμπόδια της βίας!!!

Συνεχίζουμε τη φύτευση του κήπου μας...

Σειρά στον κήπο του σχολείου μας , είχε το Γ2. Το τμήμα αυτό ασχολείται με τα βότανα, οπότε το σχολείο μας μοσχομύρισε!!!! 

Λεβάντα, Θυμάρι, Αρισμαρί και πολλά πολλά άλλα, μεταφέρθηκαν στα παρτέρια. 

Ο χώρος καθαρίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά και άρχισε με την καθοδήγηση της δασκάλας τους, η φύτευση.

 Οι γείτονες του σχολείου, χαμογελούσαν όταν μας έβλεπαν να εργαζόμαστε με τόση όρεξη. και πράγματι κάναμε καλή δουλειά δεν νομίζετε;

"Σεμινάριο" φωτογραφίας

Προσπαθώντας να μάθουμε περισσότερα για την τέχνη της φωτογραφίας, ώστε να ολοκληρώσουμε τον διαγωνισμό μας, καλέσαμε στο σχολείο μας , τον εκπαιδευτικό και ασχολούμενο με την τέχνη της φωτογραφίας Κ. Παραδεισανό, τον οποίο και ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την προθυμία και την ευγένειά του.

 Μας μίλησε για όλα: Τη διαδικασία λήξης, το φόντο, τον φωτισμό, το ζουμ, το κάδρο και πολλά άλλα. 

Μας έδειξε και πολλές φωτογραφικές μηχανές, κατάλληλες για παιδιά αλλά και για μεγάλους, μα πάνω από όλα, μας έδειξε ότι η φωτογραφία μπορεί να αποκαλύψει έναν ολόκληρο κόσμο, που αλλιώς θα ήταν κρυφός. 

Με τούτα τα εφόδια προχωράμε στον διαγωνισμό μας και ήδη άρχισαν να έρχοντα οι πρώτες συμμετοχές. 

Διαγωνισμός Φωτογραφίας

Πιστεύοντας ότι η τέχνη της φωτογραφίας, μπορεί να οξύνει μάτια, μυαλό, σκέψη, ξεκινάμε έναν μεγάλο διαγωνισμό φωτογραφίας από τις 23 Δεκεμβρίου 2014 ως τις 15 Μαρτίου 2015.

Το θέμα του διαγωνισμού φωτογραφίας είναι:

 Στ΄Τάξη: «Παλιά κτήρια του τόπου μας

Ε΄Τάξη: «Εκκλησιές του τόπου μας»

Δ΄ Τάξη: «Γιόφυρος, το ποτάμι μας»

Κάθε μαθητής /τρια, μπορεί να καταθέσει έως 3 φωτογραφίες για το θέμα της τάξης του. Οι φωτογραφίες θα κατατεθούν  σε ηλεκτρονική μορφή αλλά θα είναι κι εκτυπωμένες.

Θα υπάρξει βράβευση για τις καλύτερες ανά κατηγορία αλλά και συνολικά. Όλες θα συμμετέχουν σε έκθεση αλλά και θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα μας.

Πάρτε τις φωτογραφικές σας μηχανές , ή τα έξυπνα κινητά σας, ζητήστε βοήθεια από τους δικούς σας, και αποθανατίστε ότι σας αρέσει ….Καλή επιτυχία!!!

* Πριν την έναρξη του διαγωνισμού θα γίνει ένα μικρό σεμινάριο γύρω από την τέχνη της φωτογραφίας στο σχολείο μας

11 Δεκέμβρη: Παγκόσμια ημέρα του παιδιού

Τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν δικαιώματα. Δικαιώματα που κάποιοι καταπατούν με τον πιο βάναυσο τρόπο.
Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς; Την ψυχαναγκαστική παιδική εργασία; Την παιδική πορνεία; Την παιδική βία που βιώνουν παιδιά ακόμα και μέσα στην κούνια τους; Την έλλειψη εκπαίδευσης; Την έλλειψη βασικών καθημερινών αναγκών(νερό, φαγητό, ένδυση);
Την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης;

Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:
* Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
* Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
* Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.
* Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
* Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.
* Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν αύριο τα δικά μου παιδιά.

Ας δουλέψουμε όλοι μας ώστε τούτα τα δικαιώματα να γίνουν κτήμα όλων των παιδιών!!!

Μικροί κηπουροί...

Ξεκίνησαν να δημιουργούν το δικό τους μικρό λαχανόκηπο, οι μαθητές τους Α1 και Α2. Υλοποιώντας δράσεις από το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα: "Τα φυτά του τόπου μας", καθάρισαν το χώρο, και φύτεχαν λογιών λογιών λαχανικά: Κρεμμύδια, μαιντανό, μαρούλια, κλπ κλπ. Τα πρώτα δείγματα της δουλειάς τους φαίνονται στις παρακάτω φωτογραφίες. Θα συνεχίσουν από ότι φαίνεται.....

Διονυσιακή μουσική (οί), στο σχολείο μας...

Επίσκεψη στο σχολείο μας, έκαναν παραδοσιακοί μουσικοί από τη ΓΕΡΓΕΡΗ Ηρακλείου, με τις ασκομαντούρες, τις μαντούρες και τα Σφυροχάμπιολα, μετέφεραν ήχους Διονυσιακούς και της παραάδοσης.Συμμετείχαν οι :
Κρουσανιωτάκης Γιώργης (Ασκομαντούρα)
Καψάλης Μιχάλης (μαθητής Β Λυκείου) (Ασκομαντούρα, Φθιαμπόλι, Λαγούτο)
Καψάλης Διονύσης (μαθητής Στ΄Δημοτικού) (Ασκομαντούρα, Φθιαμπόλι)
Μουζουράκης Κωστής (Ασκομαντούρα, Σφυροχάμπιολο)

- Η ασκομαντούρα (εικόνα 1) είναι πνευστό μουσικό όργανο. Αποτελείται από το ασκί, το επιστόμιο και τη συσκευή για την παραγωγή του ήχου. Για να κατασκευάσουν το ασκί χρησιμοποιούν δέρμα κατσίκας ή πρόβατου.  Το επιστόμιο φτιάχνεται από καλάμι ή διάφορα είδη ξύλου. Λέγεται συνήθως φυσητήρι ή φυσητάρι. Στο Λασίθι το λένε φουσκωτάρι και στη Σητεία μπούζουνα.  Η συσκευή για την παραγωγή του ήχου αποτελείται από μία βάση μέσα στην οποία τοποθετούνται δύο καλαμένιοι αυλοί που ονομάζονται χαμπιολάκια, μαντουράκια ή μαντούρες. Η βάση κατασκευάζεται από διάφορα είδη ξύλου, π.χ. πικροδάφνη, φασκομηλιά, ελιά, καρυδιά, μουριά και λέγεται μαντουρόξυλο, θηκάρι ή σκάφη.

- Η μαντούρα είναι πνευστό μουσικό όργανο. Έχει τέσσερις ή πέντε τρύπες και σπά-νια έξι. Κατασκευάζεται από ένα ή δύο κομμάτια καλάμι (εικόνα 2). Η κατασκευή και το παίξιμο της μαντούρας θεωρούνται άσκηση, προετοιμασία για το παίξιμο της ασκομαντούρας. Το ίδιο μουσικό όργανο χρησιμοποιείται και σε άλλα ελληνικά νη-σιά με την ονομασία μονοτσάμπουνο ή μονομπίμπικο. Στην Κρήτη, στο νομό Ρεθύ-μνου, έφτιαχναν στο παρελθόν ένα είδος διπλής μαντούρας, την τζυμπραγιά μαντούρα ή διπλοπαντούρα

- Σφυροχάμπιολο ονομάζεται το σουραύλι στην Κρήτη. Το σουραύλι χρησιμοποιείται σε όλη την Ελλάδα με διαφορετική ονομασία σε κάθε περιοχή. Στην Κρήτη λέγεται και θιαμπόλι, φθιαμπόλι, φτιαμπόλι, φιαμπόλι, παμπιόλι, μπαμπιόλι, χαμπιόλι, σφυρο-χάμπουλο, πειροχάμπιολο, γλωσσοχάμπουλο. Μοιάζει με την μαντούρα και για την κατασκευή του χρησιμοποιείται καλάμι, ξύλο ή κόκαλο. 

Φιλαναγνωσία Γ1: Ο τρομερός εχθρός

Ποιος είναι ο εχθρός που τροµάζει τον πανίσχυρο βασιλιά; Γιατί όλοι στο παλάτι λένε πως υπάρχει µια δύναµη που ποτέ του δεν θ’ αποκτήσει; Και ποιος την κατέχει;

Ήταν μια φορά ένας βασιλιάς που ήθελε να γίνει ο πιο ισχυρός άνθρωπος του κόσμου, αλλά η δημοφιλία ενός μάγου που ζούσε στο βασίλειό του και μπορούσε να μαντέψει το μέλλον, τον έφερνε δεύτερο στις προτιμήσεις των υπηκόων του. Μια μέρα, ο ζηλιάρης βασιλάς σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα που θα αποδείκνυε ότι ο μάγος δεν μπορούσε να μαντέψει το μέλλον: θα τον ρωτούσε μπροστά σε όλον τον κόσμο την ημερομηνία του ίδιου του του θανάτου. Οτιδήποτε κι αν απαντούσε ο μάγος, ο βασιλιάς θα έβγαζε το σπαθί του και θα τον σκότωνε, αποδεικνύοντας πως η φήμη του δεν ευσταθούσε. Υπήρχε κάτι, όμως, που ο μεγάλος βασιλιάς δεν είχε υπολογίσει: την απάντηση του μάγου, που θα τον έκανε να αναθεωρήσει ολόκληρη τη ζωή και τη βασιλική του αντίληψη...

Μια ιστορία αγάπης και µίσους, ταπεινοφροσύνης και µαταιοδοξίας, που εξηγεί πώς ο τροµερός εχθρός µας, µπορεί να γίνει ο καλύτερός µας φίλος..

Η εξέγερση του Πoλυτεχνείου Νοέμβρης 1973

Για τους ελεύθερους ανθρώπους,  η αντίσταση τους εναντίον της τυραννίας είναι η ίδια η ζωή τους. Δεν τη διαλέγουν, αλλά τη ζουν. Μια τέτοια αντίσταση για λευτεριά ήταν και το Πολυτεχνείο[1].

Ήταν την 21^η του Απρίλη, που μερικοί φιλόδοξοι στρατιωτικοί με τη δύναμη του στρατού και των  όπλων, έκαμαν πραξικόπημα[2].   Ανάτρεψαν τη νόμιμη κυβέρνηση της Ελλάδας και ανάλαβαν να κυβερνούν τη χώρα.

Άρχισαν να καταδιώκουν όσους ήταν εναντίον τους, να φυλακίζουν, να βασανίζουν και να σκοτώνουν. Όσοι τολμούσαν να μιλήσουν εναντίον τους στέλλονταν εξορία[3] σε ερημονήσια του Αιγαίου.

Οι Έλληνες δεν άντεχαν τη δικτατορία[4] ούτε και το φασισμό[5]. Αυτά τους στερούσαν την ελευθερία τους και όλα τους τα δικαιώματα. Έτσι αγωνίζονταν για να επανέλθει η δημοκρατία[6]. Πρωτοστάτες σ΄ αυτό τον αγώνα ήταν οι νέοι, οι οποίοι οργάνωσαν μυστικές ομάδες για την ανατροπή της Χούντας[7].

Το αποκορύφωμα του αγώνα ήταν τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Πολυτεχνείο των Αθηνών. Στις 17 του Νοέμβρη 1973, χιλιάδες φοιτητές κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο, έστησαν ένα πρόχειρο ραδιοσταθμό και φώναζαν συνθήματα για λευτεριά, δημοκρατία και παιδεία. «Κάτω η δικτατορία», «Ζήτω η δημοκρατία», ήταν κάποια από τα συνθήματα που φώναζαν οι φοιτητές.

Οι δικτάτορες συγκέντρωσαν στρατό και με τα τανκς όρμησαν μέσα στο Πολυτεχνείο. Δεκάδες φοιτητές σκοτώθηκαν, άλλοι τραυματίστηκαν και άλλοι πιάστηκαν από τους στρατιώτες.

Τα παιδιά του Πολυτεχνείου δεν έριξαν τους δικτάτορες. Όμως η πράξη τους είχε μεγάλη σημασία για τον ελληνικό λαό. Ήταν η απαρχή  για να πέσει η Χούντα και να επικρατήσει ξανά η δημοκρατία στην Ελλάδα. 

  

---

[1] Το Πολυτεχνείο είναι η σχολή, στην οποία σπουδάζουν όσοι θέλουν να γίνουν Πολιτικοί Μηχανικοί, Μηχανολόγοι Μηχανικοί, Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί, Αρχιτέκτονες κτλ.

[2] Πραξικόπημα είναι η βίαιη επέμβαση από ένα τμήμα πολιτικών ή στρατιωτικών δυνάμεων για ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης ενός τόπου.

[3] Εξορία είναι η υποχρεωτική απομάκρυνση (διώξιμο) κάποιου από τον τόπο που ζει.

[4] Όταν σε ένα τόπο υπάρχει δικτατορία σημαίνει πως η εξουσία ασκείται από ένα μόνο πρόσωπο, το δικτάτορα, ή από ομάδα προσώπων. Ο λαός έχανε την ελευθερία και τα δικαιώματά του.

[5] Ο φασισμός, ως πολιτικοκοινωνικό κίνημα, υποστήριζε τη δημιουργία ενός κράτους, στο οποίο όλα και όλοι υπακούνε στον κεντρική εξουσία. Το σύνθημά του φασισμού ήταν «Πίστευε, Υπάκουε, Πολέμα».

[6] Όταν σε ένα τόπο υπάρχει δημοκρατία την εξουσία και την κυριαρχία έχει ο λαός. Ο λαός ασκεί την εξουσία του μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων του.

[7] Χούντα λέγεται κάθε συνωμοτική παρακρατική στρατιωτική και πολιτική οργάνωση, που αποβλέπει στην ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης. 

ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΤΙΜΩΡΙΕΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Τη σχολική πραγματικότητα τον καιρό της Χούντας εικονογραφεί με τον πιο πιστό τρόπο ένα μικρό κιτρινισμένο τετράδιο που έπεσε τυχαία στα χέρια ενός δημοσιογ ράφου.

Πρόκειται για το «Ποινολόγιον» του Γυμνασίου Νεαπόλεως Βοιών Λακωνίας (1965-1978), στο οποίο καταγράφονται πειθαρχικά παραπτώματα των παιδιών και η συνήθως εξαιρετικά σκληρή τιμωρία τους: ένα αγόρι αποβλήθηκε από το σχολείο γιατί έκανε ποδήλατο, ενώ ένα κορίτσι είχε την ίδια τύχη επειδή σκόπευε να αγοράσει τη φωτογραφία του αγαπημένου της ηθοποιού από το περίπτερο.  Επιπλέον, δύο μαθητές αποβλήθηκαν αφού πρώτα πέρασαν από ανάκριση επειδή έκοψαν δύο μανταρίνια από ξένη μανταρινιά, ενώ κάποιοι άλλοι συμμαθητές τους τιμωρήθηκαν επειδή κυκλοφορούσαν νωρίς το βράδυ στο δρόμο.

Δεν ήταν εύκολο λοιπόν  να είσαι μαθητής εκείνα τα χρόνια.  Μισή κουβέντα παραπάνω, ένα γέλιο πίσω από την πλάτη του δασκάλου, ένα εξωσχολικό ανάγνωσμα στην τσάντα και είχες εξασφαλισμένη την αποβολή. Το ίδιο θα συνέβαινε κι αν κάλυπτες κάποιο συμμαθητή σου ή αν ξερόβηχες χωρίς λόγο την ώρα του μαθήματος.

 Το χρονικό του Πολυτεχνείου

14 Νοέμβρη 1973

      Ώρα 9 π.μ.: Εκατοντάδες φοιτητές του Πολυτεχνείου συγκεντρώνονται στο προαύλιο του Ιδρύματος. Αρχίζουν συνελεύσεις για να αποφασίσουν πως θα αντιμετωπίσουν το νέο σχέδιο της χούντας για την υποταγή του φοιτητικού κινήματος.

      Ώρα 7 μ.μ.: Από 1500 φοιτητές πάρθηκε η απόφαση «να μείνουμε απόψε στο Πολυτεχνείο».

      Συγκροτείται Συντονιστική Επιτροπή απ' όλες τις σχολές, η οποία επιβάλλει έλεγχο σε ανεύθυνα συνθήματα και μεταδίδει τα δικά της από μεγάφωνα και το μικρό πομπό, αλλά συγκεντρώνει και τρόφιμα, φάρμακα κλπ.

      Σύνθημα τους: ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.

      Γύρω από το Πολυτεχνείο βρίσκονται χιλιάδες αδούλωτοι Έλληνες που συμπαραστέκονται στους φοιτητές.

15 Νοέμβρη 1973

      Γέμισαν τα κτίρια του Πολυτεχνείου και το προαύλιο από φοιτητές και απ’ έξω δεκάδες χιλιάδες λαού και μαθητών, που έρχονται κατευθείαν από το σχολείο τους, φέρνοντας στους ελεύθερους και μαχητικούς φοιτητές όλο και περισσότερα τρόφιμα, φάρμακα κλπ.

      Εκλέγεται νέα Συντονιστική Επιτροπή, στην οποία συμμετέχουν και δυο εργάτες. Η ανακοίνωσή της Επιτροπής λέει: «η εκδήλωση του Πολυτεχνείου είναι αντιφασιστική και  αντιιμπεριαλιστική». 

      Λειτουργεί νέoς πομπός, που τώρα ακούγεται σ’ όλη την Αττική.  Υπερηφάνεια και συγκίνηση κατέχει όλους τους Έλληνες που ακούνε: «Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος, έξω οι Αμερικάνοι, κάτω ο φασισμός, η χούντα θα πέσει από το λαό... Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις...»

      Στη Θεσσαλονίκη και Πάτρα οι φοιτητές καταλαμβάνουν τα Πανεπιστημιακά κτίρια. Οι αγρότες από τα Μέγαρα ξεκινούν για την Αθήνα. Ο σταθμός μεταδίδει: «Ο λαός των Μεγάρων στέκεται και υπόσχεται να αγωνιστεί στο πλευρό του φοιτητικού και εργαζόμενου λαού....Ο αγώνας είναι κοινός...Δεν είναι μόνο για την πόλη των Μεγάρων ή το Πολυτεχνείο....Είναι για την Ελλάδα.  Για το λαό της που θέλει να καθορίσει τη ζωή του. Να πορευτεί στο δρόμο της προκοπής.  Βασική προϋπόθεση, η ανατροπή της δικτατορίας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας».

      Στο Αιγάλεω γίνονται επαναστατικές εκδηλώσεις και ακολουθούν τέτοιες στις συνοικίες της Αθήνας και Πειραιά.  Όλη η Ελλάδα συμπαρίσταται στους ελεύθερους αγωνιζόμενους φοιτητές.

16 Νοέμβρη 1973.

      Πάνω από 150.000 άνθρωποι είναι γύρω από το Πολυτεχνείο και βροντοφωνάζουν με τους ελεύθερους φοιτητές: «Κάτω η χούντα, η χούντα θα πέσει απ΄ το λαό».

      Ώρα 7 και μισή μ.μ.: Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δίνει διαταγή να χτυπηθεί πρώτα η λαοθάλασσα, που είναι γύρω από το Πολυτεχνείο. Δακρυγόνα πέφτουν συνεχώς και κάνουν αφόρητη την ατμόσφαιρα. Ο λαός ανάβει φωτιές και τα εξουδετερώνει. Τώρα σφυρίζουν σφαίρες και οι πρώτοι νεκροί πέφτουν μέσα και έξω από το Πολυτεχνείο.  Ο λαός στήνει οδοφράγματα, δεν υποχωρεί, παλεύει άοπλος, παραμένει στη θέση του.

      Η ώρα 12 τη νύχτα μπαίνει στην Αθήνα στρατός και τανκς και καταλαμβάνουν επίκαιρες θέσεις.

17 Νοέμβρη 1973

      Ώρα 2 πρωινή: Τα τανκς πλησιάζουν το Πολυτεχνείο.

      «Φαντάροι, είμαστε άοπλοι, είμαστε αδέλφια, μη μας χτυπήσετε, ελάτε μαζί μας», φωνάζουν οι φοιτητές και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός καταγγέλλει στον ελληνικό λαό την απάνθρωπη πράξη του δικτάτορα.

      Ώρα 3 πρωινή:   Ένα τανκς γκρεμίζει τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου κι ας είναι στα κιγκλιδώματα φοιτητές.  Ρίχνονται ριπές.  Στρατός και αστυνομικοί μπαίνουν στο προαύλιο.  Οι φοιτητές προσπαθούν να φύγουν, αλλά δέχονται άγριες επιθέσεις.  Πολλοί φαντάροι προστατεύουν και βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά στις εξόδους τους περιμένουν ασφαλίτες.  Πολλοί συλλαμβάνονται και βασανίζονται φρικτά. Οι οδομαχίες συνεχίζονται γύρω από το Πολυτεχνείο μέχρι το πρωί.

      Η ώρα 11 π.μ. επαναφέρεται ο στρατιωτικός νόμος.

      Το Πολυτεχνείο στάθηκε η αρχή για το τέλος τους. Η οργή του λαού ενάντια στους φασίστες φάνηκε με τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου.  Εκεί τα αδούλωτα νιάτα – φοιτητές και μαθητές – ενώθηκαν με το λαό και ύψωσαν το κορμί και την ψυχή τους απέναντι στα τανκς για τη Λευτεριά, τη Δημοκρατία και την Εθνική Ανεξαρτησία.