1940-1944 : Ένα μικρό χρονικό (Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση, Απελευθέρωση)

1936.

 Στην Ελλάδα επιβάλλεται η δικτατορία της 4^ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά. Τα κόμματα τίθενται εκτός νόμου, η αστυνομία και οι υπηρεσίας της ασφάλειας οργανώνονται κατά τα φασιστικά πρότυπα. Επιβάλλεται αυστηρή λογοκρισία και η χώρα βυθίζεται σε πρωτοφανή σκοταδισμό. Στρατόπεδα συγκέντρωσης, κατάργηση πολιτικών ελευθεριών, συστηματική καταδίωξη όλων των διαφωνούντων, εξορίες. Αλλά και οργανώσεις νεολαίας, τύπος και δημόσιοι εορτασμοί που υμνούν το καθεστώς και τον αρχηγό του. Ένα τοπίο που δεν απέχει από αυτό των άλλων φασιστικών καθεστώτων.

Μετά την κατάληψη της Αλβανίας η Ιταλία δείχνει τα δόντια της στην Ελλάδα.  Η πρώτη πρόκληση έρχεται τον Δεκαπενταύγουστο του 1940, στην Τήνο: τορπιλίζεται απροειδοποίητα, την ώρα της μεγάλης γιορτής, η φρεγάτα «Έλλη».

Όσο κι αν το Μεταξικό καθεστώς προσπαθεί να κρύψει τους πραγματικούς ενόχους, όλοι γνωρίζουν πως πίσω από αυτή την άνανδρη πράξη κρύβεται ο Μουσολίνι. Στις 28 Οκτωβρίου του 1940 η Ιταλία στέλνει τελεσίγραφο με το οποίο ζητά να περάσουν ελεύθερα τα Ιταλικά στρατεύματα από το Ελληνικό έδαφος.  H Ελληνική ουδετερότητα, την οποία επιθυμούσε και ο Μεταξάς και οι Άγγλοι και οι Γερμανοί, γίνεται αδύνατη ποια. Ο Ελληνικός λαός παίρνει θέση: ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΑΖΙΣΜΟ. Ο Ιωάννης Μεταξάς, παρά τη βαθύτερη θέλησή του, υποκύπτει στο μεγαλείο του Ελληνικού λαού και απορρίπτει το τελεσίγραφο.

        Το πρωί της 28^ης Οκτωβρίου 1940 ο λαός είναι στο πόδι, το ξεκίνημα για τον πόλεμο μοιάζει με πανηγύρι: Οι γυναίκες και οι μανάδες αποχαιρετάν τους φαντάρους που φεύγουν για το μέτωπο με χαμόγελα και αυτοί ανταποδίδουν το ίδιο. Είναι χαρούμενοι γιατί  θα υπερασπιστούν την ελευθερία της πατρίδα τους,  αλλά και την ελευθερία όλου του κόσμου από το καρκίνωμα του φασισμού.